قابلیت جذب آب و تورم در خاک های رسی؛ روایت کامل

قابلیت جذب آب و تورم در خاک های رسی

اگر قصد دارید از آخرین وضعیت «قابلیت جذب آب و تورم در خاک های رسی» مطلع شوید، این گزارش مهم‌ترین اطلاعات منتشر شده را در اختیار شما قرار می‌دهد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

قابلیت جذب در یک خاک رسی علاوه بر نوع کانی تشکیل دهنده آن، تابعی از سطح جانــبی ذرات آن است، علت این مســئله آن است که مولکول های آب جذب سطح جانبی صفحات رسی می گردند بنابراین با افزایش سطح جانبی ذرات امکان جذب آب بیشتر می شود. برای مقایسه سطح جانبی ذرات رسی در یک جرم برابر ، کافی است سطح مخصوص ذرات با یکدیگر مقایسه شود

(سطح مخصوص [ویژه] : عبارت است از تقسیم سطح جانبی ذرات رس بر جرم آنها )

                                                                        کائولینیت :  10-20 (گرم بر مترمربع)

سطح مخصوص سه کانی اصلی خاک های رسی       ایلیت   :    80 -100 (گرم بر مترمربع)

                                                                         مونت موریلونیت:  800(گرم بر مترمربع)

چون که سطح مخصوص مونت موریلونیت از بقیه کانی های رسی بیشتر است (سطح جانبی بیشتری برای جذب آب دارد)،قابلیت جذب آب نیز از سایر کانی ها بیشتر است.

بنابراین در مقایسه کانی های رسی می توان گفت:

سطح مخصوص ذرات :

                                                             مونت موریلونیت > ایلیت > کائولینیت

قابلیت جذب آب :

                                                             مونت موریلونیت > ایلیت >کائولینیت

چون کانی های رسی با جذب آب متورم می شوند، پس هر کانی که جذب آب بیشتری دارد ، دارای تورم بیشتری نیز خواهد بود.

قابلیت  تورم :

چون خاصیت خمیری خاک های رسی تابعی از ضخامت لایه دوگانه آنها است ، می توان نتیجه گرفت که کانی مونت موریلونیت به دلیل جذب آب بیشتر ، لایه دوگانه بزرگتر و قوی تری خواهد داشت و خاصیت خمیری آن از بقیه کانی ها بیشتر است.

خاصیت خمیری :

منبع: کتاب مکانیک خاک  مدرسان شریف